تنها یک راه برای جلوگیری از تقلب دانشجویان وجود دارد

نوشتهٔ آدام گرانت
۲۶ اوت ۲۰۲۶، نیویورک‌تایمز.

برای مقابله با تقلب در مدارس روی‌‌آوردن به امتحانات شفاهی و کلاسی فقط تا حدی می‌توانند کارساز باشند. روان‌شناسان در مطالعات متعددی نشان داده‌اند که وقتی رقابت سخت‌تر و ریسک بالاتر می‌رود، تقلب هم بیشتر می‌شود و ایجاد مانع و محدودیت هیچ‌وقت کافی نبوده است.
تنها راه‌حل این است که این مشکل را به‌صورت ریشه‌ای حل کنیم، یعنی انگیزه‌های درونیِ دانشجویان را تغییر دهیم.

افرادی که از نظر اخلاقی اصالت دارند و هویت اخلاقی‌شان پایه‌های مستحکمی دارد، رفتار غیراخلاقی را صرفاً زیر پا گذاشتن قوانین نمی‌دانند، بلکه آن را نوعی توهین به ارزش‌های درونی خودشان تلقی می‌کنند. این افراد پیش از انجامِ هر خطایی احساس گناه می‌کنند و از انجام کار درست به خود می‌بالند.
در نظر آن‌ها تصمیماتشان آینۀ تمام‌نمای شخصیتشان است. در نظرسنجی‌هایی که از دانشجویانم داشتم متوجه شدم که بسیاری از آن‌ها عمل تقلب را با «توجیه‌کردن» برای خودشان هضم و عادی می‌کنند، یعنی قبول دارند که تقلب کرده‌اند، اما خودشان را «متقلب» نمی‌دانند، بلکه می‌گویند صرفاً کاری را انجام داده‌اند که برای رسیدن به موفقیت ضروری بوده.

اما این داستان دربارۀ افرادی که شخصیت اخلاقی مستحکمی دارند صدق نمی‌کند. این افراد در خود مسئولیت اخلاقی احساس می‌کنند، یعنی معیار آن‌ها برای تقلب‌ کردن یا نکردن سبک‌وسنگین‌ کردنِ سود و زیان تقلب نیست، بلکه مسئله‌شان اخلاقی است؛ از خود می‌پرسند «در این موقعیت برای شخصیتی مثل من کارِ درست کدام است؟».
این افراد هویت اخلاقی قدرتمندی دارند و به همین دلیل است که برخی از دانشجویانم به‌جای همراهی با متقلبان، به من هشدار دادند که هم‌کلاسی‌هایشان قصد دارند تقلب کنند.

وظیفۀ ما برای کمک به پرورشِ قطب‌نمای اخلاقی در دانشجویان این است که اخلاق را در بخشی از برنامۀ درسی‌شان بگنجانیم. باید به فرزندمان یاد بدهیم که تقلب صرفاً یک خطا نیست؛ بلکه بی‌عدالتی در حق دوستان است.
باید یاد بگیرند که تقلب یعنی ویران‌کردنِ تلاش برای رسیدن به یک جامعۀ سالم؛ یعنی متوقف‌کردن رشدِ خودشان به عنوان یک انسانِ باوجدان.

برگرفته از «There’s Really Only One Way to Stop Students From Cheating» نوشتهٔ آدام گرانت، ۲۶ اوت ۲۰۲۶، نیویورک‌تایمز.